نقد و نظر

سارتر: تمامیت انسان امروز مثلاً این است که اگر کوشش‌های خود را برای پیشگیری از جنگ، متحد نکند خطر این هست که همه در یک جنگ اتمی نابود شوند… این بدان معنی نیست که نویسنده حتماً باید از جنگ اتمی سخن بگوید، بلکه بدین معنی است که نویسنده‌ای که نمی‌خواهد مثل موش جان بدهد اگر به نوشتن شعرهایی درباره پرندگان اکتفا کند نمی‌تواند کاملاً صادق باشد. باید چیزی از زمانه، به نحوی از انحا، در اثر او منعکس شود.

: پادشاه (۲۰۱۹) که ابتدا اواخر تابستان ۲۰۱۹ در فستیوال فیلم ونیز ایتالیا به نمایش درآمد و بعد اوایل پاییز همان سال به روی پرده رفت یک داستان تاریخی است درباره هنری پنجم.

دکتر شعبانی: «اگر شما همین‌طور آهسته بروید و آهسته بیایید، کسی کاری به شما ندارد. یک مشت یونجه می‌اندازند در آخور که بخوری و سرت را پایین بیندازی. آنجایی که سرت را بلند کنی و بخواهی بپرسی چرا، چگونه، برای چه، آنجاست که تازه صاحب متوجه می‌شود عجب چشمان تیزی دارید و بهتر است چشم‌هایتان را ببندد و خیالش راحت شود!»

آخرین مرز داستان فرار گروهی سرخ‌پوست از قبیله شایان به سوی شمال است، جایی که معتقد بودند خانه آن‌ها و پدران و اجدادشان بوده است؛ و همین عیب بزرگ و نابخشودنی آن‌ها بود؛ تصور می‌کردند سرزمینی که همواره در آن زیسته بودند مال خودشان است. باور داشتند که آن زمین‌ها آنقدر به آن‌ها تعلق دارد که باید به خاطرش بجنگند و بمیرند.

یک عنصر کلیدی اندیشه مارکس چنان با تار و پود ذهن مورخان عجین شده که امروزه دیگر عملاً به چشم نمی‌آید. این تفکر که شرایط اجتماعی و اقتصادی بر شیوه تفکر انسان‌ها در مورد خودشان، زندگی‌شان، جهان پیرامون‌شان و در نتیجه بر رفتار و کردارشان اثرگذار است.

در فیلم سینمایی گلادیاتور (۲۰۰۰) از امپراتوری به نام کومودوس نام برده می‌شود که با خدعه و تبانی به قدرت رسید و قهرمان داستان، یعنی ماکسیموس را به دردسر انداخت. آیا این شخصیت واقعی است؟